تکنولوژی روز به روز در حال گسترش است و تقریبا در همه زمینه ها همه گیر شده است. این همه گیر شدن به دنیای حمل و نقل هم کشیده شده است. تاکسی گرفتن اینترنتی چتد وقتی است که توجه بازار را به خود جلب کرده است. برای اولین بار ایده این کار توسط نرم افزار خارجی Uber مطرح شد و محبوبیت زیادی هم پیدا کرد. در ایران اولین نرم افزاری که این ایده را اجرا کرد ، نرم افزار snap  بود. این نرم افزار به صورت بومی و داخلی در ایران اجرا شد. اسنپ خیلی زود توانست طرفداران زیادی پیدا کرده و به سرعت به تعداد نصب بالایی در Smart Phone  ها دست پیدا کند.

بعد از آن نرم افزار tap30  بود که مثل این ایده و نرم افزار را اجرا کرد. این نرم افزار ها تا حدود زیادی شبیه به هم هستند. کار با این نرم افزارها بسیار راحت است.

به این صورت که به محظ ورود به برنامه نقشه تهران را مشاهده میکنید و با زدن گزینه مبدا، نقطه شروع سفر شما ثبت شده و سپس با انتخاب گزینه مقصد می‌توانید مبلغ سفر را به راحتی مشاهده نمایید. برنامه به شما نشان می‌دهد که در حال حاضر چند خودرو در حوالی منطقه شما حضور دارند.

هزینه دریافت شده توسط این دو اپلیکیشن، با توجه به آنکه پورسانت پرداختی راننده کم‌تر است و لازم نیست مسیر برگشت را خالی طی کند، نسبت به تاکسی‌های شهری و آژانس‌ها پایین‌تر بوده و برای برخی از مسیرها حتی تا نصف هم می‌رسد که این امر سبب رضایت‌مندی مشتریان شده است.

از سوی دیگر، رانندگان سایر بخش‌ها نظیر تاکسی‌رانی یا فرودگاه‌ها، از این امر رضایت ندارند که انتظار می‌رود آن‌ها برای کسب رضایت مشتریان خود، اقدام به رقابت کنند. از معایب این طرح هم می‌توان به وابستگی زیاد به اینترنت اشاره کرد که برای بسیاری از افراد چندان ساده نیست و همه به اینترنت در آن واحد دسترسی ندارند . از سوی دیگر منحصر شدن به تنها تهران و چند شهر اطراف، سبب می‌شود تا افراد از مزایای این طرح در دیگر شهرها بهرمند نشوند.

۱ comment. Leave new

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 + 2 =